why blind walls?!

www.endercerci.wordpress.com

aradalıklar

üretim ve yeniden üretim[manufactured landscapes]

Doğası gereği değişen dünyada oluşumları yönlendiren belirli baskınlıklar vardır. Bu dönem baskınlıkları ise üretim ve yeniden üretimdir. Böyle bir yönlendirmede bu baskınlıkların kendilerine ait özellikleri oluşumu şekillendirir. Bu özellikler üretim ve yeniden üretimde ritimler üzerinden okunabilir. Bu iki baskınlık bir düzenin aşamaları olarak konumlanmaz; üretim ve yeniden üretim birbirlerine hem bağımlı hem de bağımsız bir şekilde ve farklı ritimlerde çalışırlar.

 Öte yandan üretim-yeniden üretim bir uç nokta olarak betimlenirse tüketim de bir yanda yer alabilir, fakat ilginç bir şekilde tüketim yeniden oluşan bu düzendeki boşlukta silinmiştir.

Üretimin ritmi tek düzedir, ölçeği insan ölçeğinden kaçmıştır, çok daha farklı bir büyüklüktedir. Bu farklı büyüklükte insanın yarattığı üretim sistemleşmiştir ve oluşan bu sistemin parçalarının uzantısında insanlar bireyselliklerinden arındırılmıştır ve dişliler gibi konumlanmışlardır. Burada öznelliği çevreleyen duygular ve ifadeler yoktur insan kendi yarattığı sisteme uydurulmuştur. Sistem yaratıcılarını ezer, siler. Üretim kontrol edilemeyen bir döngünün(zincirin-başı olmayan şeyin) başlangıcıdır diğerleri (yeniden üretim-tüketim) onunla şekillenir ve bu noktada üretime bağımlıdırlar. Ölçeksizliğin beraberinde bir şeyler birikmeye başlar; son ürünler, insan, işçi, vs. daha sonra bu şeyler artmaya başlar; son ürünler artıklara dönüşür(üretim fazlası, ihraç fazlası, hatalı üretim), işçiler ve insanlar işsizliği beraberinde getirir ve daha sonra da yığılma başlar; sabit ritim dünyayı kendi özellikleriyle şekillendirir.

Yeniden üretimin ritmi değişkendir (hızlı ya da yavaştır, ivmelidir ya da değildir) insan ölçeğinde seyreder. Bir sistem olmaktan çok belirsiz yüzeylerde farklı güçlerde ve kabiliyetlerde çalışan davranışlardır. Özne yeniden üretimde daha ön plandadır henüz sistemleşmemiş ve de davranışı gereği sistemleşmeyen bu biçiminde söz sahibidir. Bu söz sahipliği kişinin yapacağı işi seçebilmesi aşamasında değildir; üretim ve yeniden üretim düzeninde insanın bu tür bir seçimi kaybolmuştur.  Üretimin biriktirdiği işçi, insan ve arttırdığı, sonra da yığdığı işsizlik bu tür bir seçimi çoktan yok etmiştir, insan hangi baskınlıkta olursa olsun üretmelidir (aynı zamanda tüketmeli midir ya da tüketenler kimdir?). Yeniden üretme, üretimin tek düzeliği ve ölçeksizliğiyle oluşan birikme, artma ve yığılma üzerinden çalışır.  Kullanılan şey aynıdır fakat sistemde ve davranışlarda farklı ekler alır ya da eklerinden kurtulur; bu şey üründür. Bütünde ürün döngüde akan şeydir. Yeniden üretim bir davranıştır, sonucu her zaman aynı değildir ya da beklenilen şey olmayabilir mesela yeniden üretim toplayıcılığı da içerir. İlk bakışta üretim olarak gözükmese de toplayıcılık yeniden üretimin kendi ritminde barındırdığı davranışlardan biridir. Farklı alanlarda farklı çabalarla yeniden üretim gerçekleşir bu şekilde üretimin ölçeksiz ve tek düze hali ile şekillendirdiğini kendi ölçeğinde farklı bir aşamaya çeker. Aralarındaki ilişki denge biçimli değildir; eklemlenirler, etkileşim içindedirler ve her noktada değişerek farklı ( bilinmeyen mi yoksa tahmin edilebilen mi?) bir yere giderler; döngüde sabit olan denge değildir, değişimdir ve bu döngü merkezinde de ürün vardır.

Ürünün merkezde olduğu bu döngüde tüketim nerededir? Tüketme düzende silikleşmiştir, vurgusu azalmıştır. Tüketme üzerine sorular tükenmiştir ve anlamsızlaşan ya da sıradanlaşan tüketimle ( arka planda sürekli var olan tüketme isteği ya da daha çok zorunluluğu) birlikte artıklar ve yığılmalar yasallaşır. Tüketim silikleşirken üretme ve yeniden üretme kendi aralarında yine de tüketimin bir zamanlar tetiklediği davranışlarla etkileşirler.